Columbia Uzay Mekiği Columbia (OV-102), STS-1

12 Nisan 1981'de John Young ve Robert Crippen, Columbia'nın ilk uçuşunda onunla yörüngeye çıktı; o güne dek hiçbir yeni Amerikan uzay aracı ilk görevini mürettebatla uçmamıştı. İki gün sonra bir planör olarak döndü. Mojave Çölü'nün yaklaşık 15,5 km üstünde ses hızının altına indi, 210°'lik bir dönüş yaptı, Rogers Kuru Gölü'ne bir yolcu uçağınınkinden yaklaşık yedi kat dik bir süzülüş yoluyla daldı, sonra burnunu kaldırıp 23 numaralı piste 340 km/h hızla teker koydu.

Üç ana motoru yalnızca çıkışta, büyük dış yakıt tankından beslenerek çalışıyordu; bu yüzden her iniş motorsuz yapılıyor ve ilk denemede olmak zorundaydı. Yaklaşma iki bölümdü: yaklaşık 20°'lik dik bir dalış, bu sırada hızı tutmak için hava freni olarak açılan ikiye ayrılmış dümen; ardından 1,5°'lik bir eğime çekiliş ve flare, tekerlekler ise yerden yalnızca 120 m kadar yüksekte indiriliyordu. Bu kuru göle süzülerek dönmek, X-15 pilotlarının yıllardır yaptığı işti; 1977'de deneme mekiği Enterprise de bir Boeing 747'nin sırtından bırakılarak bunun provasını yapmıştı.

Beş mekik, 1981 ile 2011 arasında 135 görev uçtu. İkisi mürettebatıyla birlikte kaybedildi: Challenger 1986'da fırlatma sırasında, Columbia'nın kendisi de 1 Şubat 2003'te, kanadındaki ısı kalkanında açılan bir delik atmosfere girişte sıcak gazın içeri dolmasına yol açınca. 39 kez uçan Discovery, Smithsonian'ın Udvar-Hazy Center'ında.